رییس مجمع جهانی شیعه شناسی از جانبازان جنگ تحمیلی پس از سالها درد و رنج به لقاء الله پیوست
به گزارش ایرنا به نقل از مرکز خبر حوزه ، عضو هیئت مدیره و معاون بین
الملل مجمع جهانی شیعه شناسی در گفت وگویی اظهار داشت: حجت الاسلام
والمسلمین علی انصاری بویراحمدی از جانبازان سرافراز جنگ تحمیلی بود که بر
اثر عارضه شیمیایی و مشکل ریوی، سال ها تحت درمان بود که ساعتی قبل بر اثر
ایست قلبی به همرزمان شهید خود پیوست.
آیت پیمان با بیان این که
بنیاد شهید و امور ایثارگران پرونده اعزام ایشان را به خارج از کشور آماده
کرده بود، اما متاسفانه امروز دچار ایست قلبی شد و پس از انتقال به
بیمارستان نیکویی قم، دارفانی را وداع گفت و به سوی معبود پر کشید.
وی
به مراسم تشییع پیکر مطهر این روحانی محقق و جهادگر حوزوی اشاره کرد و
بیان داشت: در صورت فراهم شدن مقدمات و کارهای اداری از سوی بنیاد شهید،
مراسم تشییع و تدفین عصر روز یکشنبه هفته آینده برگزار خواهد شد.
مرحوم
حجت الاسلام والمسلمین علی انصاری بویراحمدی تاکنون در مجمع جهانی شیعه
شناسی با وجود بیماری ، 80 عنوان کتاب با موضوع امام علی(ع) و مذهب تشیع
منتشر کرده بود که برخی از آنها به چند زبان زنده دنیا ترجمه شده است.
نثار روح مطهرش فاتحه و صلوات قرائت نماییم
جانباز والامقام آسمانی شدنت مبارک و روحت شاد
مقام معظم رهبری:
آن
کسانی که سعی می کنند نام ایثارگری، نام جهاد، نام شهادت، نام صبر و
پایداری را در کشور ما از ذهنها ببرند، اینها به دشمن ملت ایران خدمت می
کنند. آن کسانی که یاد شهیدان را گرامی می دارند، اینها هستند که به ملت
ایران خدمت می کنند. همین روحیه ی صبر شهیدان عزیز شماست که توانسته است
این ملت را پیش ببرد.
شهدای ما مظهر فضایل انسانی بودند. من
روزها و شبهای زیادی را با جوانها در دوران جنگ به سر برده ام و از نزدیک
شخصیت، هویت و عظمت روحی جوانانی را که بعدها چهره های ماندگار شهید شدند،
لمس کرده ام، اینها حقیقتا نمادهای فضیلت بودند.
با مردم آنگونه نشست و برخاست کن که دوست داری، با تو رفتار کنند. امام حسن مجتبی علیه السلام
بخشش پیش از درخواست، بزرگترین بزرگواریهاست.. امام حسن مجتبی علیه السلام
شوخی، بزرگی و ابهت را از میان میبرد. شخص ساکت، از بزرگی و وقار بیشتری بهرهمند است.
سرآمد عقل، برخورد نیکو و شایسته با مردم است.. امام حسن مجتبی علیه السلام
گناه و اشتباه دیگران را به زودی سرزنش مکن و میان او و اشتباهش راهی برای عذرخواهی قرار بده..
والاترین جایگاه نزد خداوند از آنِ کسی است که به حقوق مردم آشنا باشد و در برآوردن آن بکوشد..
بخل،سرآمد همه بدیها و زشتیهاست و محبت و دوستی را از دلها بیرون میکند.امام حسن علیه السلام
چه شب زیبایی است، نیمه ماه مبارک رمضان، یک ماه کوچک در دامان خورشیدی تابان به نام فاطمهالزهراء امالائمه سلام الله علیها، چه لذتی آن شب بر روح بلند پیامبراکرم و علی بن ابیطالب
، مستولی شد.
چه
صفایی در خاندان نبوت به وجود آمد. اولین ثمره خانواده تطهیر و پاکی، در
ماه قرآن دیده به جهان گشود. همانطور که رمضان کریم است. مولود رمضان هم
کریم خاندان پاکی است.
بلی امام حسن مجتبی که مظلومیتی همچون برادر شهیدش سیدالشهداء اباعبدالله الحسین
دارد، رمضان را نورانیتر کرده است.
بر
ما است که در این ماه آموزههای رفتاری آن امام را فراگیریم و ترویج کنیم.
اصطلاح بسیار زیبا و عمیق «نرمش قهرمانانه» که رهبر فرزانه انقلاب اسلامی
حضرت آیتالله خامنهای مدظله العالی درخصوص رفتار امام حسن مجتبی
در ماجرای صلح با معاویه ابن ابوسفیان به کار بردند، درحقیقت نوعی
گفتمانسازی در زمینه تبیین حیات سیاسی – اجتماعی کریم اهل بیت علیهالسلام
میباشد. یعنی امام در عین داشتن کرامت و عزت باتوجه به مصالح جامعه
اسلامی حضرت امام حسن
تصمیم به صلح اتخاذ فرمودند و این امر بسیار قهرمانانه ودرجهت حفظ و تحکیم مبانی اسلامی بود.
نکته
دیگر درخصوص حیات اجتماعی این امام همام، سفره گسترده حضرتش برای محرومین
بود. اقدام به حمایت اجتماعی وسیع از فقراء در جامعه مدینه زبانزد همگان در
طول تاریخ است. در پایان این نوشتار به قصه تاریخی کوچکی اشاره میکنیم که
حکایت از کرامت این خاندان دارد.
روزی از روزهای گرم مدینه النبی دو فرد بادیهنشین به مزرعهای میرسند. امام علی
در آن مزرعه مشغول کار بودند، پس از ابراز گرسنگی و تشنگی دو بادیهنشین،
حضرت با دادن آب گوارا و قطعهای از نان خشک خود از آنان پذیرایی نمود. با
دیدن نارضایتی این دو صحرانشین از غذا حضرت آنان را راهنمایی نمود که به
خانه یا مضیفی در کنار مرقد منور پیامبر
مراجعه کنند.
در
محل مضیف آن دو بادیهنشین هم از طعام چرب و شیرین بهرهمند شدند و هم از
مهمان نوازی دو جوان آراسته که امام حسن مجتبی و امام حسین
بودند. پس از اتمام غذا دو امام ملاحظه نمودند که یکی از بادیهنشینها
قدری غذا در بخچه میگذارد که آن را برای مرد شاغل در مزرعه ببرد، زیرا دلش
سوخته بود که نان خشک میخورد.
در این حال دو امام با تبسم میفرمایند: این مضیف متعلق به همان مرد کشاورز است او امام شیعیان علی
است و ما فرزندان او. شما بدانید که آن امام لذت خوردن آن نان خشک را با
هیچ طعام لذیذی عوض نمیکند و از اطعام و پذیرایی دیگران لذت میبرد.
باشد که این صحنههای تاریخی در حمایت از محرومین همواره نصب العین ما باشد.
ان شاءالله